Separacja i Rozwód

Rozpad pożycia małżeńskiego ma wpływ na wszystkie aspekty życia człowieka. Ważne, aby przeanalizować wszystkie te aspekty i efekty w kontekście prawnym. W John A. Sinnott pomożemy Ci rozważyć wszystkie dostępne opcje i będziemy z Toba na każdym kroku tej drogi i pomożemy Ci, niezależnie od wybranej trasy.  Jeśli koniecznością będzie udanie się do Sądu Rodzinnego, zapewniamy, że wszystkie sprawy z zakresu Prawa Rodzinnego odbywają się prywatnie, bez uczestnictwa osób trzecich.

 

Separacja

W Irlandii separacja może zostać zawarta na dwa sposoby. Polubownie (poprzez Umowę Separacyjną) bądź poprzez drogę Sadową.

 

Umowa Separacyjna 

Jeżeli to tylko możliwe, najlepszym rozwiązaniem jest polubowne porozumienie obu stron. W wielu sytuacjach małżeństwo decyduje się na wizytę u akredytowanego mediatora szukając pomocy w dojściu do porozumienia, między innymi dlatego że jest to dużo tańsza opcja niż spotkania obu stron ze swoimi kancelariami prawnymi. Po przejściu takiej mediacji, Adwokat każdej ze stron dostosuje umowę w formie prawnej na podstawie porozumienia zawartego u mediatora i przygotuje dokumenty niezbedne do wszystkich koniecznych przeniesień własności. Umowa ta jest prawnie wiążącą umową określającą prawa i obowiązki każdej ze stron w stosunku do siebie nawzajem.

Sam dokument, który jest przygotowany i podpisany przez małżonków w sytuacji kiedy doszło do porozumienia nazywa się właśnie Aktem/Dekretem Separacyjnym. Ten oto dokument najczęściej uwzględnia takie kwestie jak:

  • Umowa o osobnym zamieszkaniu małżonków
  • Umowa o prawie do dzieci i o spotkaniach z dziećmi, jak i również dni i godziny widzeń z dziećmi
  • Umowa o zamieszkaniu i własności domu rodzinnego czy innej posiadłości bądź nieruchomości
  • Podział majątku - rozporządzenie/sprzedaż nieruchomości położonej w Irlandii po uzyskanym rozwodzie
  • Alimenty i inne świadczenia jakie mogą mieć wobec siebie małżonkowie
  • Oficjalne zrzeczenie się długów drugiego małżonka
  • Rozliczenia i rozdzielenia podatkowe
  • Prawo do spadku drugiej osoby
  • Rozliczenie składek emerytalnych/Korekta emerytalna

Wszystkie wyżej wymienione kwestie mogą zostać zarządzone przez Sąd poprzez oficjalny wniosek do Sądu o Separację. To zapewnia że wszystkie zawarte umowy mogą być prawnie wyegzekwowane (jeśli nie są przestrzegane przez którąkolwiek ze stron) ponieważ są one zabezpieczone i objęte odpowiednimi przepisami prawnymi. 

Proszę pamiętać ze Umowa Separacyjna nie jest rozwodem, a wiec nie rozwiązuje małżeństwa ani nie daje możliwości ponownego wstąpienia w związek małżeński.

 

Sądowe Postępowanie Separacyjne/Separacja Prawna 

Jeśli jeden z małżonków odmawia współpracy w dojściu do porozumienia w sprawie separacji, wówczas drugi z małżonków może złożyć wniosek do Sądu o Separację Prawną, tj. Separację na podstawie Orzeczenia Sądu.

W Irlandii, wniosek o Separację Sądową musi opierać się na jednej z następujących sześciu sytuacji:

  • Jedna ze stron jest dopuściła się zdrady
  • Jedna ze stron zachowuje się w taki sposób ze byłoby to nierozsądne, żeby wymagać od drugiej strony, żeby kontynuowała mieszkanie i życie z tą osobą
  • Jedna ze stron opuściła druga partnera na przynajmniej rok poprzedzający złożenie aplikacji o Sądowe Postepowanie Separacyjne
  • Para żyła osobno przynajmniej przez rok poprzedzający złożenie aplikacji. Ustawa ‘Family Law Act 2019’ podaje nową definicje znaczenia „życia osobno”, i wyjaśnia że ‘żyć osobno’ niekoniecznie oznacza ‘mieszkać osobno’.
  • Sąd stwierdzi ze normalny związek małżeński nie istniał pomiędzy małżeństwem przez przynajmniej rok przed datą aplikacji o Sądowe Postepowanie Separacyjne

Ostatni podpunkt jest niewątpliwie najczęstszym powodem, przy którym wniosek zostaje rozpatrzony przez Sąd pozytywnie, ponieważ żadna ze stron nie musi być winna rozpadu małżeństwa.

Sąd być pewny że:

  • Istnieją podstawy wniosku o Sądowe Postepowanie Separacyjne.
  • Para została poinformowana o możliwości terapii małżeńskiej i mediacji.
  • Wprowadzono odpowiednie środki dla dobra osób pozostających na utrzymaniu np. osób nieletnich.

Jeżeli małżeństwo spełnia wyżej wymienione kryteria, Sąd wyda Dekret o Separacji Prawnej. Sąd może również wydać orzeczenia w związku z kwestiami, które zwykle znajdują się w Umowie Separacyjnej (jak wskazano powyżej). Warto pamiętać, ze dekret o Separacji Prawnej nie rozwiązuje małżeństwa ani nie uprawnia do ponownego zawarcia małżeństwa.

 

Rozwód

Konstytucja Irlandii określa 4 warunki wstępne o ubieganie się o rozwód w Irlandii.

  • Nie ma uzasadnionej perspektywy pojednania pomiędzy małżonkami.
  • Każdy z małżonków musi mieszkać w Irlandii w momencie składania wniosku lub każdy z małżonków musi mieszkać w Irlandii przez co najmniej 1 rok przed złożeniem wniosku.
  • Para żyła osobno przez 2 lata w ciągu ostatnich 3 lat.
  • Należy zapewnić odpowiednie świadczenia (Proper Provison) dla każdej osoby i członków rodziny pozostających na utrzymaniu małżeństwa.

 

Definicja ‘życia osobno’ 

Ustawa o Prawie Rodzinnym z 2019 r. (Family Law Act 2019) wprowadziła nową definicję „życia osobno”. Ustawa ta na nowo wyjaśnia, że ​​małżonków mieszkających w tym samym domu uważa się za żyjących osobno, jeżeli małżonkowie nie mieszkają razem jako para w intymnym i oddanym związku. Prościej mówiąc, niekoniecznie para musi mieszkać osobno, aby żyć osobno.

W John A. Sinnott & Co. Solicitors bardzo często obserwujemy takie przypadki. Wiele par, które są w separacji i starają się o rozwód, nie stać na utrzymanie dwóch oddzielnych domów, a więc właśnie żyją osobno, ale w tym samym domu.

 

Odpowiednie świadczenia 

Przy wnioskach o rozwód i separacje, Sąd często zarządza ‘odpowiednie świadczenia’ (głownie finansowe, ale nie tylko) jakie jedna ze stron ma wobec drugiej strony i nieletnich. Jako ze Irlandzkie prawo nie definiuje co oznacza ‘odpowiednie świadczenie’, każdy przypadek będzie rozpatrywany indywidualnie. Jako adwokaci zastosujemy rozsądne podejście, mające na celu zachowanie równowagi między ochroną majątku naszych klientów a upewnieniem się, że dzieci i druga osoba są odpowiednio zabezpieczone, również finansowo. Podejmując decyzję o ‘odpowiednim świadczeniu’ Sąd bierze pod uwagę takie kwestie, jak:

  • Dochód i możliwości zarobkowe oraz zasoby finansowe obojga małżonków.
  • Potrzeby finansowe i obowiązki, które każdy z małżonków ma lub może mieć w najbliższej przyszłości.
  • Poziom życia małżonków przed postępowaniem Sądowym.
  • Wiek małżonków i długość ich małżeństwa.
  • Wszelka niepełnosprawność fizyczna lub psychiczna któregokolwiek z małżonków.
  • Wkład który każdy z małżonków wniósł lub być może wniesie na ogólne dobro rodziny.
  • Czy małżeństwo wpłynęło na zdolność zarobkową któregokolwiek z małżonków.
  • Potrzeby mieszkaniowe każdego z małżonków.
  • Inne świadczenia które jedno z małżonków może utracić na skutek rozwodu. (np. W ramach systemu emerytalnego)
  • Prawa osób trzecich dotkniętych rozwodem.

Decyzja o „odpowiednim świadczeniu” często powoduje największy stres w związku z separacją i dlatego bardzo ważne jest uzyskanie doświadczonej rzetelnej porady prawnej.

Każda ze stron małżeństwa może złożyć wniosek o orzeczenie rozwodu do Sądu Okręgowego. Osobą składającą wniosek jest wnioskodawca, a drugi małżonek nazywany jest pozwanym. Jeżeli obie strony są w pełni zgodne co do warunków rozwodu, nazywa się to rozwodem za porozumieniem stron. Jeżeli rozwód lub jakikolwiek aspekt przedstawionych warunków nie zostanie zaakceptowany, sprzeciw zostanie rozpatrzony na rozprawie Sądowej i w wydanych postanowieniach Sądowych.

Jeśli sąd jest usatysfakcjonowany, że istnieją podstawy do rozwodu i że zastosowanie ma odpowiedni przepis, wyda orzeczenie rozwodowe. To rozwiązuje małżeństwo i pozwala obu stronom ponownie wstąpić w związek małżeński.

 

Alimenty i dostęp do dzieci 

Alimenty to odpowiedzialność małżonka wobec dzieci jak i również drugiego współmałżonka pod względem finansowym.

Dostęp oznacza prawo rodzica lub opiekuna, który nie mieszka z dzieckiem do spędzania z nim czasu. Zawsze najlepiej o tym myśleć z punktu widzenia dziecka i co jest w jego „najlepszym interesie”. Nie chodzi tu o „zdobywanie punktów”.

 

Alimenty 

Przy separacji czy rozwodzie para może zawierać nieformalne umowy dotyczące alimentów. Zazwyczaj sprawdza się to gdy obie strony są rozsądne i sprawiedliwe - niestety trudno jest nieformalnie ocenić, w jakiej kwocie takie alimenty powinny być wypłacane. Mediacja może pomóc rozwiązać tą kwestie. Obie strony mogą następnie podpisać umowę, która później może stać się w orzeczeniem Sądu.

Jeżeli obie strony nie mogą uzgodnić kwoty wypłacanych alimentów, każda ze stron może wystąpić do Sądu o wydanie nakazu alimentacyjnego. Alimenty można przyznać współmałżonkowi/partnerowi na ich własną korzyść i/lub na korzyść dziecka pozostającego na utrzymaniu, które nie ukończyło 18 lat lub 23 lat jeżeli dziecko uczy się w pełnym wymiarze godzin. Jeżeli dziecko jest upośledzone umysłowo lub fizycznie do tego stopnia, że ​​możliwości jest ze nigdy nie będzie w stanie sam się utrzymywać, wówczas nie ma ograniczenia wiekowego dla ubiegania się o alimenty na jego utrzymanie.

Każda ze stron musi ujawnić swoje finanse Sądowi, a Sędzia weźmie pod uwagę wszystkie okoliczności rodzinne przy wydawaniu nakazu alimentacyjnego.

 

Dostęp do dzieci/Prawo widywania się z dziećmi 

Zazwyczaj oboje rodzice mają wspólną opiekę nad dziećmi, ale dom jednego z rodziców jest miejscem stałego pobytu dzieci, a drugi rodzic ma dostęp do spotykania się z dziećmi. W sytuacjach kiedy rodzice nie wstąpili w związek małżeński, Matka dzieci zwykle sprawuje opiekę nad dziećmi, ale Ojcu dzieci można przyznać opiekę prawna lub prawo widywania się z dziećmi .

Ogólnie rzecz biorąc, Sądy będą zachęcać oboje rodziców do zapewnienia dostępu do dziecka drugiemu rodzicowi i zawsze będą brać pod uwagę dobro i ‘najlepszy interes’ dziecka.

 

Opieka nad dzieckiem 

Osoba, która jest prawnym opiekunem dziecka jest odpowiedzialna za codzienną opiekę nad dzieckiem.

W sytuacji kiedy rodzice są w separacji lub rozwiedli się, zwykle oboje sprawują wspólną opiekę nad dziećmi, ale dom jednego z rodziców jest miejscem stałego pobytu dzieci, a drugi rodzic ma dostęp do dzieci.

W Irlandii, w sytuacji gdzie rodzice nigdy nie byli małżeństwem, Matka sprawuje wyłączną opiekę nad dzieckiem. Zazwyczaj jednak oboje rodzice zgadzają się na wspólną opiekę nad dziećmi w sposób nieformalny. Jeśli jednak nie uda się osiągnąć porozumienia pomiędzy rodzicami, Ojciec może wystąpić do sądu o wspólna lub wyłączna opiekę nad dzieckiem. Warto wspomnieć, że w Irlandii biologiczny ojciec dziecka nie staje się automatycznym prawnym opiekunem dziecka w sytuacji, gdy rodzice nie są małżeństwem.

Jeśli rodzice którzy nie mieszkają razem, nie mogą uzgodnić warunków dostępu dla swoich dzieci, zawsze zalecamy, aby rodzice uczestniczyli razem w mediacji, aby spróbowali wspólnie dojść do porozumienia. Jeżeli jednak rodzice nie mogą dojść do porozumienia w taki sposób, jedno z rodziców może zwrócić się do Sądu Rejonowego o wydanie nakazu dostępu do dzieci i tym samym regulującego dostęp. Sąd może wyznaczyć miejsce i czas trwania spotkań z dziećmi.

Podobnie jak w przypadku wszystkich spraw dotyczących dzieci, każda decyzja Sądu zostanie podjęta w najlepszym interesie dziecka, W niektórych sytuacjach Sąd może rozważyć opinie samego dziecka, biorąc pod uwagę jego wiek i zrozumienie zaistniałej sytuacji.

Możemy reprezentować Cię w osiągnięciu porozumienia o prawo widywania się z dziećmi za porozumieniem obu stron lub w Sądzie, zawsze mając na uwadze dobro dziecka.

 

Opieka Prawna 

Bycie opiekunem prawnym w Irlandii oznacza, że ​​masz obowiązek utrzymywania dziecka finansowo i sprawowania należytej opieki nad nim, ale także masz prawo do podejmowania decyzji dotyczących jego religijnego wykształcenia, wymagań zdrowotnych i ogólnego dobrobytu.

Rodzice którzy są małżeństwem są wspólnymi opiekunami dziecka i mają równe prawa w stosunku do dziecka.

W przypadku dzieci urodzonych poza małżeństwem, tylko Matka dziecka ma automatyczne prawo do opieki. (Chociaż nazwisko Ojca może być zarejestrowane w Akcie Urodzenia dziecka, nie daje mu to jednak żadnych praw do opieki nad dzieckiem).

Biologiczny Ojciec dziecka mimo iż nie wstąpił w związek małżeński z Matką dziecka, zostanie automatycznie prawnym opiekunem, jeśli mieszka z Matką dziecka przez 12 kolejnych miesięcy po 18 stycznia 2016 r., w tym co najmniej 3 miesiące z Matką i dzieckiem po urodzeniu dziecka.

Jeżeli Matka wyrazi zgodę, Ojciec może zostać prawnym opiekunem pod warunkiem ze oboje rodzice podpiszą tak zwaną Deklarację Ustawową (Statutory Delcaration). Taka deklaracje należy podpisać w obecności Peace Commissioner lub Commissioner for Oaths ( tj. komisarza ds. Przysięgi, ale również wszyscy praktykujący adwokaci w Irlandii mogą podpisać taka deklaracje). Dokument ten zawiera imiona rodziców dziecka, potwierdza że ​​nie są małżeństwem i że zgadzają się na wyznaczenie Ojca na prawnego opiekuna dziecka. Deklaracja również potwierdza, że rodzice uzgodnili warunki dotyczące opieki nad dzieckiem i spotkań z dzieckiem. Same zostanie prawnym opiekunem dziecka nie daje automatycznego prawa do codziennej opieki i spotkań z dzieckiem, jeżeli nie jest to zawarte w wyżej wymienionej Deklaracji.

Jeśli rodzice mają więcej niż jedno dziecko, na każde dziecko należy złożyć osobną Deklarację Ustawową o opiekę prawna.

W sytuacji gdy Matka nie zgadza się na opiekę, Ojciec musi wystąpić do Sądu o uznanie go prawnym opiekunem. Mimo iż Sąd w takiej sytuacji weźmie pod uwagę osobiste poglądy matki, fakt, że nie zgadza się na wniosek o opiekę, nie oznacza automatycznie, że Sąd odrzuci wniosek Ojca. Sąd natomiast wyda orzeczenie biorąc pod uwagę dobro dziecka.

 

Oprócz Ojców niektóre inne osoby mogą składać wnioski o tytuł prawnego opiekuna przed Sądem:

  • Partner cywilny lub osoba, która mieszka z rodzicem dziecka przez co najmniej 3 lata, może ubiegać się o ustalenie go prawnym opiekunem dziecka, jeżeli wspólnie wychowywali dziecko przez okres dłuższy niż 2 lata.
  • Osoba, która zapewniła dziecku codzienną opiekę przez nieprzerwany okres czasu dłuższy niż rok, może ubiegać się o zostanie prawnym opiekunem dziecka, jeśli dziecko nie ma rodzica lub prawnego opiekuna, który byłby skłonny lub byłby w stanie wypełniać obowiązki związane z opieką.
  • Rodzic może wyznaczyć tymczasowego prawnego opiekuna, który może zostać wyznaczony przez Sąd, jeśli rodzic cierpi na poważną chorobę lub obrażenia, które uniemożliwiają mu wypełnianie obowiązków związanych z opieką nad dzieckiem.
  • dziadkowie